اظهارات روز چهارشنبه سخنگوی کاخ سفید به ظاهر همچنان بسیار سرسختانه به نظر می‌رسید. کارولین لویت، سخنگوی کاخ سفید، تأکید کرد که اگر ایران نپذیرد از نظر نظامی کوتاه آمده، آمریکا ضربات شدیدتری وارد خواهد کرد. با این حال، نکته قابل توجه این است که وی در همان نشست خبری اعلام کرد مذاکرات همچنان ادامه دارد و افزود گزارش‌ها درباره شروط مطرح‌شده از سوی آمریکا برای آتش‌بس «تا حدی درست است.»این موضع‌گیری‌های «سخت و نرم» نشان می‌دهد کاخ سفید در حال تنظیم مجدد منطق روایی خود درباره مساله جنگ است.

محور اصلی این تنظیمات به این شرح است: «از آنجا که در میدان نظامی برتری داریم، شایستگی بیشتری برای مطرح کردن صلح داریم؛ از آنجا که اهداف مورد نظر ما نزدیک به تحقق هستند، دیگر نیازی به جنگ زمینی نداریم.» هدف از این روایت‌پردازی مجدد آمریکا، مدیریت افکار عمومی و انتظارات شهروندان آمریکاست، نه آغاز مذاکرات.
فشار داخلی در حال افزایش است
مهم‌ترین پس زمینه تغییر رویکرد کاخ سفید، تغییرات در فضای سیاسی داخلی ایالات متحده است. نتایج نظرسنجی که‌ چهارشنبه، ۵ فروردین توسط خبرگزاری آسوشیتدپرس و مرکز تحقیقات امور عمومی دانشگاه شیکاگو منتشر شد، نشان می‌دهد حدود ۶۰ درصد از آمریکایی‌ها اقدامات نظامی آمریکا علیه ایران را «بیش از حد لازم» می‌دانند و درصد قابل توجهی از پاسخ‌دهندگان نگران هزینه بنزین در ماه‌های آینده هستند.

همزمان، فضای مخالفت با اعزام نیروهای زمینی به خاورمیانه نیز در این نظرسنجی به‌وضوح پررنگ‌تر شده است.این تغییر در افکار عمومی تاثیرات مستقیم بر سیاست‌گذاران آمریکا گذاشته است. از تحرکات اخیر مشخص است که کاخ سفید در حوزه انرژی تدابیری فشرده اتخاذ کرده که از میان آنها می توان به تسهیل محدودیت‌های زیست‌محیطی بنزین تابستانی و افزایش فروش بنزین E15 که به دلیل مخلوط بودن با عناصر بیشتر قیمت پایین‌تر هم دارد، اشاره کرد. این اقدامات، اگرچه نمی‌توانند روند افزایشی قیمت انرژی را متوقف کنند، اما این پیام سیاسی روشن را منتقل کرده‌اند که دولت آمریکا به هزینه‌های داخلی ادامه جنگ آگاه شده و در حال استفاده از ابزارهای اجرایی و اداری برای جلوگیری از افزایش سریع خسارات است.از نظر کاخ سفید، با تداوم جنگ، نخستین ضربه آن نه به سربازان خود در میدان جنگ، بلکه به قیمت بنزین، انتظارات تورمی و آرای انتخاباتی جمهوری‌خواهان وارد خواهد شد. به همین دلیل است که امروز «صلح» بارها توسط آمریکا مطرح شده است.
اطلاعات به دست آمده نشان می‌دهد که ایران طرح آتش‌بس ارسالی از سوی آمریکا از طریق کانال‌های ثالث را نپذیرفته و در عوض شروط خود از جمله توقف حملات آینده، جبران خسارات جنگی و کنترل تنگه هرمز را مطرح کرده است. پذیرش بخش قابل توجهی از این شروط برای آمریکا دشوار است. بنابراین سیگنال‌های حل مسالمت‌آمیز مساله که کاخ سفید اکنون به جهان ارسال کرده، بیشتر نشانگر تمایل آمریکاست، نه نشان‌دهنده یک طرح عملیاتی قابل اجرا.
بدین ترتیب، مسئله پیش روی کاخ سفید «خواستن یا نخواستن خروج» نیست، بلکه این است که «آیا می‌توان با حفظ آبرومندی از این بحران خارج شد؟». حفظ آبرومندی در اینجا تقریباً در دو سطح معنا پیدا می‌کند: خروج نباید به‌عنوان شکست تلقی گردد و نباید به افزایش قیمت بنزین و واکنش منفی داخلی منجر شود.تغییر از سیاست «فشار حداکثری» به «فشار همزمان با مذاکره»، تغییر رویکرد آمریکا نسبت به ایران را به‌روشنی نشان داده است. اما تغییر سیاست تنها یک طرف سکه است و سوی دیگر این است که آیا این رویکرد قابل اجراست؟ مسئله اساسی آن است که وقتی طرف مقابل، یعنی ایران، با این «ریتم تعیین‌شده» از سوی آمریکا هماهنگ نیست و در عین حال افکار عمومی داخلی آمریکا فشار بیشتری بر کاخ سفید وارد می‌کند و نوسانات قیمت بنزین در آمریکا ادامه دارد، آیا کاخ سفید همچنان می‌تواند با «آبرومندی» از این جنگ خارج شود؟ این پرسش همچنان بی‌پاسخ است.