أمادگی ایران برای پدافند سیاسی ، اقتصادی و اجتماعی در برابر بحران جنگ با آمریکا ، باعث مقاومتی موثر در برابر فشارهای وارده شده که دستاوردهای دفاعی و‌ پیشرفته ایران در جنگ، تاب آوری ایرانیان را افزایش داده است .
در آستانه سال ۲۰۲۶ به عنوان سال شروع پانزدهمین برنامه پنج‌ساله توسعه چین نیز، عملکرد انرژی این کشور تاب‌آوری آن را در برابر شوک‌های سیستماتیک ثابت کرد. علاوه بر این، چین از طریق راهبرد ترکیبی «تنوع‌بخشیدن به عرضه خارجی، ذخایر استراتژیک قدرتمند، تحول ساختاری و کارایی فناوری»، در حال ظهور به عنوان یک «موتور محرک سبز» برای انتقال انرژی جهانی است.
اولین راهبرد دفاعی و عامل موثر تاب‌آوری چین در برابر بحران انرژی کنونی در جهان، در کانال‌های وارداتی همه‌جانبه و متنوع و ظرفیت تأمین قدرتمند نهفته است. “دای هولیانگ” رئیس شرکت ملی نفت چین (CNPC)گفته است که با وجود تنش‌ها در تنگه هرمز، تأمین نفت و گاز عبوری از این تنگه تنها حدود ۱۰ درصد از کل عملیات این شرکت را تشکیل می‌دهد و بنابراین این مسئله، نمی تواند ثبات و پایداری عملکرد این شرکت را تحت تاثیر قرار دهد. در واقع، از طریق تولید داخلی، خطوط لوله فراملی و راههای تأمین متنوع از مناطق غیرخاورمیانه‌ای به‌ویژه روسیه، آسیای مرکزی، غرب آسیا، آمریکای لاتین، آفریقا و بخش‌هایی از آسیا-پاسفیک، اکثر منابع نفت خام و گاز طبیعی چین اکنون به شکلی قابل اعتماد ایمن شده‌اند. این چشم‌انداز متنوع وارداتی، وابستگی چین به هر منبع واحد یا مسیر دریایی خاص را به میزان قابل توجهی کاهش داده است
علاوه بر این، با وجود بحرانی شدن اوضاع خاورمیانه و ایجاد اختلال در مسیرهای دریایی و هوایی، قطار باربری چین-اروپا معروف به «کاروان شترهای فولادی»، در ماه‌های ژانویه و فوریه به ترتیب شاهد رشد ۳۲ و ۲۵ درصدی حجم بار نسبت به سال گذشته بود. این شبکه نقشی محوری در تثبیت زنجیره‌های تأمین جهانی ایفا کرده و به طور فزاینده‌ای در ساختار لجستیک بین‌المللی حیاتی شده است.
در واکنش به خطر تداوم افزایش قیمت‌های نفت در جهان، چین با ترویج گسترده صرفه‌جویی در انرژی و کاهش آلایندگی، مکانیسم‌های نظارتی خود را تقویت می‌کند. از زمان برنامه پنج‌ساله یازدهم، چین یک حرکت کنترل کلان شامل ابزارهای قانونی، اداری و اقتصادی مبتنی بر بازار ایجاد کرده است که صرفه‌جویی در انرژی و کاهش آلایندگی را از یک طرح ساده به یک استراتژی ملی ارتقا داده است.
علاوه بر این، صنعت شتابان خودروهای انرژی نو و «انقلاب درون‌زا» در ساختار انرژی نشان می‌دهد که چین به طور سیستماتیک در حال کاهش وابستگی خود به سوخت‌های فسیلی است.
در سال ۲۰۲۵ ، چینی‌ها به یک نقطه عطف بسیار مهم در حوزه انرژی دست یافتند؛ در این سال، سهم مصرف انرژی‌های غیرفسیلی در چین برای نخستین بار از نفت پیشی گرفت. علاوه بر این، ظرفیت ذخیره‌سازی انرژی‌های نو از ۱۰۰ گیگاوات فراتر رفت که حدود ۵۰ درصد از کل ظرفیت جهانی را تشکیل می‌دهد. این نقطه عطف نشان می‌دهد که چین با افزایش سهم انرژی‌های پاک، یک «پوشش ریسک ساختاری» داخلی در برابر تورم ناشی از هزینه‌ها که بر اثر نوسانات انرژی خارجی ایجاد می‌شود، ایجاد کرده است.
بحران انرژی ناشی از اقدامات نظامی آمریکا و اسرائیل علیه ایران نه تنها به عنوان یک «آزمون» برای سنجش تاب‌آوری عرضه داخلی چین عمل می‌کند، بلکه گواهی بر رهبری رو به رشد بین‌المللی چین در گذار جهانی انرژی است. چین با فاصله گرفتن از چرخه‌های قبلی که در آن به عنوان یک «قیمت‌پذیر» غیرفعال عمل می‌کرد، اکنون به طور فعال روند حکمرانی جهانی انرژی را هدایت می‌کند و در چارچوب‌هایی مانند بریکس (BRICS) و سازمان همکاری شانگهای (SCO) از یک «سیستم عادلانه و معقول حکمرانی جهانی انرژی» دفاع می‌کند. چین با ارائه یک بازار تقاضای پیش‌بینی‌پذیر و تثبیت زنجیره‌های تأمین جهانی از طریق صادرات فناوری‌های انرژی سبز با کیفیت بالا، پیشگام توسعه یک معماری بین‌المللی متنوع‌تر و تاب‌آورتر در حکمرانی انرژی است.
در مجموع می توان گفت که تحولات ژئوپلیتیک سال ۲۰۲۶ نشان داد که چگونه آینده‌نگری استراتژیک می‌تواند خطرات خارجی را به عامل موثری برای پیشرفت سیستماتیک تبدیل کند. چین با بهره‌گیری از مسیرها و کانال‌های متنوع، ایجاد ذخایر قدرتمند، حرکت شتابان به سوی انرژی‌های نو و تجهیزات فناورانه پیشرو، با موفقیت پارادایم جدیدی از حاکمیت انرژی معاصر را تعریف کرده است. همزمان با ادامه حرکت چین در مسیر برنامه پنج‌ساله پانزدهم، یک معماری هوشمند انرژی، مبتنی بر شبکه‌های هوشمند و فناوری‌های ذخیره‌سازی با اثربخشی بالا، محدودیت‌های انرژی سنتی را بیش از پیش از بین خواهد برد و پیشرفت شتابان به سوی آینده‌ای پاک و پایدار، حتی در میان بحران‌ها و گسست‌های ژئوپلیتیک منطقه‌ای، را تضمین می کند.