برنامهریزی سریع این سفر از روند دیپلماتیک معمول فاصله گرفته و پیام واضحی را منتقل میکند: چین همچنان اولویت اصلی سیاست خارجی ویتنام است، در زمانی که جهان با عدم قطعیتهای زیادی روبهرو است.
طبق اعلام وزارت امور خارجه چین، تصمیم تو لام «به طور کامل اهمیت بالای توسعه روابط بین دو حزب و دو کشور را نشان میدهد.»فام تان بین، سفیر ویتنام در چین، این سفر را «مهمترین تعامل دیپلماتیک دوجانبه» بین دو کشور در سال ۲۰۲۶ توصیف و خاطرنشان کرد که انتظار میرود نتایجی قابل توجه در زمینههای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی به همراه داشته باشد.
اهمیت اعتماد سیاسی متقابل
به باور تحلیلگران سفر رئیس جمهور ویتنام ریشه در سنت سیاسی و نیت استراتژیک دارد.رهبران ویتنام سالهاست که در نخستین سفرهای خارجی خود، چین را در اولویت قرار میدهند و این رویکرد به تقویت روابطی کمک میکند که دو طرف آن را «رفاقتآمیز و برادرانه» میدانند. اشتراک در نظامهای سوسیالیستی نیز باعث شده تبادلات حاکمیتی و هماهنگی سیاستها آسانتر انجام شود.دینگ دوئو، معاون مدیر موسسه حقوق و سیاست دریایی در موسسه ملی مطالعات دریای جنوب چین، تصریح کرد که در پس زمینه تنشهای ژئوپلیتیکی، این دیدار نشان میدهد که رهبری جدید ویتنام «تحت تأثیر دخالتهای خارجی قرار نمیگیرد» و همچنان به روابط پایدار با چین متعهد است.به طور مشابه، گو شیائوسونگ، رئیس موسسه تحقیقاتی آسهآن در دانشگاه اقیانوس گرمسیری هاینان، گفت که سفر تسریعشده تو لام، نقش چین را به عنوان شریک اصلی در کمک به ویتنام برای حفظ محیط خارجی پایدار و در عین حال پیشبرد اهداف توسعهای خود برجسته میسازد.
وابستگی متقابل اقتصادی در میان فشارهای جهانی
فراتر از نمادگرایی سیاسی، این دیدار منعکس کننده واقعیتهای اقتصادی مبرم است.ویتنام در مواجهه با بحران جهانی انرژی، عدم قطعیتهای تجاری و فشارهای تعرفهای، به دنبال همکاری نزدیکتر با چین در زمینه امنیت انرژی و تابآوری زنجیره تامین است.دینگ گفت که چین میتواند از طریق اتصال شبکه برق، سرمایهگذاری در انرژی پاک و همکاری در زمینه گاز طبیعی مایع (LNG) از ویتنام حمایت کند و به تثبیت زنجیرههای تأمین و کاهش خطرات برای تولید جهانی کمک کند.دادههای اقتصادی نشاندهنده عمق روابط دو کشور هستند. چین به مدت بیش از دو دهه بزرگترین شریک تجاری ویتنام بوده و ویتنام نیز شریک تجاری اصلی چین در اتحادیه کشورهای جنوب شرقی آسیا (آسهآن) است.تجارت دوجانبه طی سال ۲۰۲۵ به ۲۹۶ میلیارد دلار رسید که نسبت به سال قبل ۱۳٫۷ درصد افزایش داشته است. صادرات میوهها و سبزیجات ویتنام به چین ۵٫۵ میلیارد دلار ارز خارجی به ارمغان آورده که بهطور قابل توجهی به درآمد و رفاه کشاورزان محلی کمک میکند.این وابستگی متقابل، روابط قویتر با چین را نهتنها به یک گزینه دیپلماتیک، بلکه به راهی عملی برای ویتنام در راستای حفظ رشد بلندمدت و مقابله با شوکهای خارجی تبدیل کرده است.
همسویی استراتژیک شتاب تازهای میگیرد
این سفر همزمان با دورهای محوری برای برنامههای توسعه هر دو کشور است، چرا که سال ۲۰۲۶ آغاز پانزدهمین برنامه پنج ساله چین و مرحلهای جدید برای اهداف چهاردهمین کنگره حزب ویتنام است که دریچهای حیاتی برای همسویی استراتژیها ایجاد میکند.تحولات اخیر این شتاب را برجسته میسازد. در ماه مارس، دو کشور اولین گفتگوی استراتژیک «۳+۳» در سطح وزرا را در مورد دیپلماسی، دفاع و امنیت عمومی برگزار کردند که نشاندهنده سطح جدیدی از هماهنگی نهادینه شده است.اتصال زیرساختی یکی دیگر از ارکان کلیدی است. ساخت راه آهن استاندارد لائو تسای-هانوی-های فونگ، یک پروژه بزرگ که استان یوننان چین را به شمال ویتنام متصل میکند، در دسامبر سال گذشته آغاز شد. این راه آهن که برای سرعتهای تا ۱۶۰ کیلومتر در ساعت طراحی شده و انتظار میرود قبل از سال ۲۰۳۰ تکمیل شود، یک کریدور اقتصادی حیاتی را تشکیل میدهد که تجارت و لجستیک فرامرزی را تسهیل میکند.علاوه بر این، انتظار میرود برنامهریزی برای راهآهنهای استاندارد مونگ تای-ها لونگ-های فونگ و دونگ دانگ-هانوی طی سال ۲۰۲۶ تکمیل شود که نشاندهندهی تلاش گستردهتر برای اتصال منطقهای است.دینگ خاطرنشان کرد که ادغام راهآهن استاندارد با همکاری در زمینههایی مانند ۵G میتواند به شکلی قابل توجه کارایی لجستیک را افزایش داده و ادغام اقتصادی دیجیتال را پیش ببرد.در همین حال، همکاری در بخشهای نوظهور مانند هوش مصنوعی و اینترنت اشیا در حال گسترش است، در حالی که «دروازههای مرزی هوشمند» کارایی تجارت را افزایش میدهند. در چارچوب سال تبادلات مردمی چین و ویتنام، تعاملات در گردشگری، فرهنگ و مشارکت جوانان نیز در حال افزایش است و پایههای اجتماعی روابط دوجانبه را تقویت میکند.
https://tejaratgardan.ir/?p=402168
