به گزارش تجارت گردان ، سال گذشته برای این شرکت، سال تثبیت جایگاه در زنجیره ارزش جهانی بود. صادرات ۱٫۸ میلیون‌تنی همراه با رشد ۹۱٫۶ درصدی درآمد ارزی، سهم صادرات از کل درآمد شرکت را به ۱۷٫۶ درصد رساند. این دستاورد صرفاً یک موفقیت مالی نبود؛ ذخیره‌ای از انعطاف ایجاد کرد که امروز، در روزهای دشوار، به کار می‌آید.

اختلال در تولید، آزمون واکنش سریع

توقف بخشی از خطوط تولید در پی حملات دوران جنگ رمضان، شرکت را با کمبود تختال مواجه کرد؛ نوع اختلالی که معمولاً به افت سهم بازار و نوسان قیمت می‌انجامد. واکنش مدیران مبارکه اما سه‌گانه بود: تأمین تختال از ظرفیت مازاد سایر تولیدکنندگان، فعال‌سازی سریع کانال‌های بازرگانی برای عرضه ورق در بورس کالا، و اختصاص بخشی از سهمیه صادراتی به تقاضای داخلی. نتیجه این اقدامات، برگزاری ۹ عرضه پیاپی در بورس کالا طی اردیبهشت‌ماه بود که به‌گفته مسئولان، التهاب ایجادشده در بازار ورق را تا حد زیادی فرونشاند.

هم‌افزایی به‌جای رقابت

بخش مهمی از این مانور، بر همکاری با فولادسازانی نظیر فولاد خوزستان، هرمزگان و جهان‌آرا برای پوشش کسری تختال استوار بود؛ رویکردی که نشان می‌دهد شبکه تأمین شرکت، به‌جای وابستگی صرف به یک منبع، از چند مسیر موازی تغذیه می‌شود. در کنار آن، بازگرداندن سهمیه‌های صادراتی به بازار داخلی، پیام روشنی به فعالان صنعت مخابره کرد: اولویت شرکت در شرایط بحرانی، جلوگیری از نوسان قیمت داخلی است، حتی به قیمت چشم‌پوشی موقت از درآمد ارزی.

چرا صادرات دیروز، ابزار بقای امروز است

در سال‌هایی که تقاضای داخلی ضعیف بود، توسعه صادرات مانع افت تولید و افزایش هزینه‌های سربار شد و همزمان منبع مهمی از ارزآوری برای کشور فراهم کرد. همین انعطاف‌پذیری اکنون به ابزار اصلی مدیریت بازار داخلی در شرایط بحرانی تبدیل شده است؛ اگر صادرات سال گذشته اتفاق نمی‌افتاد، شرکت امروز فرصت کمتری برای بالانس بازار داشت. مبارکه با این واکنش نشان داد که حتی با توقف بخشی از تولید، زنجیره فروش و بازاریابی‌اش متوقف نمی‌شود، بلکه با هماهنگی بیشتری از منافع صنایع پایین‌دستی محافظت می‌کند.