رشد سریع جوامع انسانی در سدههای اخیر، منجر به استفاده هر چه بیشتر از منابع طبیعی در مسیر تکمیل فرآیند توسعه، و تأمین هر چه بیشتر رفاه گردید. بسط و ایجاد یک ارتباط معنادار میان توسعه، رفاه، عدالت، مسئولیتپذیری و فعالیتهای صنعتی و اقتصادی، در دهههای اخیر بیش از آنکه یک عامل روانی باشد به یک واقعیت عینی تبدیل شده است. امروزه سیاستگذاران در نقاط مختلف جهان به دلیل وقوع جنبشهای حمایتی یا اعتراضی محیطزیستی و جامعوی، بیش از هر زمان دیگری به سمت نگرش علمی و تدوین استراتژیهای عملی در خصوص ایجاد توازن و تعادل میان مطالبات مدنی و ساختارهای صنعتی- اقتصادی حرکت نمودهاند.
صنعت پتروشیمی ایران، بهعنوان یکی از صنایع حیاتی کشور، در نقطهعطفی تاریخی قرار دارد.
نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متحد با ارسال نامهای رسمی به دبیرکل و رئیس شورای امنیت، اظهارات اخیر رئیسجمهور آمریکا را مصداق آشکار تحریک به خشونت، دانست.














