گراهام یکی از قدرتمندترین عوامل مجتمع نظامی-صنعتی ایالات متحده در کنگره است. او سال‌هاست کمک‌های مالی-سیاسی قابل‌توجهی از پیمانکاران بزرگ دفاعی مانند بوئینگ، لاکهید مارتین و نورثروپ گرومن دریافت کرده است؛ شرکت‌هایی که میزان ثروتشان به‌طور مستقیم با گستره جنگ گره خورده است. نقش اصلی گراهام تضمین جریان بدون مانع زنجیره «سود جنگ» است. او نه تنها در رسانه‌ها به شدت از حملات نظامی حمایت می‌کند، بلکه از طریق قانون‌گذاری، اعمال تحریم‌های شدید و افزایش هزینه‌های نظامی، راه را برای جنگ هموار می‌کند. شیوه کار آنها بی‌رحمانه و روشن است: ایجاد بحران‌ها یا بزرگ‌نمایی آنها، ترویج مداخله نظامی، فراهم کردن سود برای شرکت‌های نظامی و در عین حال فراهم شدن امکان دسترسی سیاستمداران به بودجه و سرمایه سیاسی. بسیاری از «کارشناسان» و سیاستمدارانی که در رسانه‌ها از جنگ حمایت می‌کنند، خود به‌طور عمیق با مجتمع نظامی-صنعتی درهم‌تنیده‌اند و لفاظی‌هایشان در عمل ابزاری برای ترویج فروش سلاح و تشدید رویارویی‌های ژئوپلیتیکی است.
لیندسی گراهام نمونه‌ای برجسته از سودجویان جنگ است: آنها با استفاده ابزاری از سیاست خارجی ملی، جان سربازان و صلح منطقه‌ای را قربانی سرمایه و منافع سیاسی خود می‌کنند.