در مدت چهار سالی که دونالد ترامپ در آمریکا بر سر کار بود همه دنیا به خاطر رفتار حماقت بار و دلقک وار این آقا، وارد دوره ای از ترس، وحشت و بی ثباتی شده بود. دنیای پیش از دوره ترامپ به واسطه پیمان ها و عهدنامه هایی که میان سران و رهبران کشورها بایکدیگر و با سازمان های بین المللی بسته شده بود تا حدودی از جنگ سرد و نزاع های فرساینده سیاسی و تنش های مرارت بار منطقه ای و جهانی دور شده بود اما با ظهور ترامپ و زیرپا گذاشتن قراردادها و معاهده های منعقده میان آمریکا با بعضی کشورها و سازمان ها از سوی او بی ثبات شد و تنش ها و چالش های متعددی در همه حوزه های سیاسی، اقتصادی، زیست محیطی و حتی فرهنگی به وجود آمد. هنوز هم معتقد هستم که بهترین تعبیر در مورد ظهور و بروز دونالد ترامپ در عرصه سیاست آمریکا و جهان را هوشنگ ابتهاج شاعر سپید موی و دوران دیده معاصر بر زبان آورده است. او در مصاحبه ای در این مورد قریب به مضمون گفته بود: « اصلا تعجبی ندارد که دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا شده است، دیوانه چو دیوانه ببیند خوشش آید». در تفسیر سخن این پیر فرزانه و دوست داشتنی باید گفت دنیای دیوانه آمریکا و جهان اقتضا می کرد که یک رئیس جمهور دیوانه و احمق در قدرتمندترین و ثروتمندترین کشور جهان بر سرکار بیاید. حالا ظاهرا آمریکا بر سر عقل آمده است، نه به این دلیل که جو بایدن را برگزیده است، چرا که او هم کم و بیش لنگه اسلافش است و همان خط و خطوط را دنبال می کند، بلکه به این دلیل که ترامپ دیوانه و ماجراجو را کنار گذاشته است و می خواهد چهار سال آینده را یک مقداری معقولانه تر سپری کند. ترامپ البته سود سرشاری را نصیب بعضی مراکز و حوزه های اقتصادی و صنعتی آمریکا کرد و به همین دلیل کسانی هستند که محو و غیبت ترامپ از صحنه سیاست آمریکا و دنیا به سودشان نیست و از این بابت سخت ناراضی اند، مثل کارخانجات و کارتل های اسلحه سازی که از قِبل ایران هراسی این شخص تا توانستند به بعضی سران کشورهای عرب منطقه سلاح فروختند و میلیارد میلیارد دلار به جیب زدند. حالا همین وضعیت برای فرصت طلبان و رانت خوران داخلی هم پدید آمده است. ترامپ دروغ می گفت که در کنار مردم ایران است. او در کنار و حامی ناخواسته فرصت طلبان و انحصارگران و رانت خواران داخلی ایران بود؛ همان ها که از فرصتی که تحریم برایشان پیش آورده بود نهایت استفاده را بردند و تا توانستند خون مردم را در شیشه کردند و اندوخته های بانکی شان را افزایش دادند؛ حالا همین ها هم از غیبت ترامپ ناراحتند اما نه خیلی، چون اینطور که معلوم است دشمنی ها و ستیزه جویی ها و تحریم ها میان ایران و بقیه دنیا همچنان ادامه دارد و این عده نیز همچنان می توانند به رانت خواری ها و انحصار طلبی ها و سوء استفاده های خود ادامه بدهند، حالا با ترامپ بیشتر، اما با جو بایدن شاید یک مقدار کمتر.