تنگه هرمز تنها مسیری است که خلیج فارس را به جهان خارج متصل می‌کند. بیش از یک ‌چهارم تجارت جهانی نفت دریابُرد و حدود یک‌پنجم محموله‌های جهانی گاز طبیعی مایع از این مسیر عبور می‌کنند.تحلیلگران اشاره می‌کنند اگر تنگه هرمز باز باشد، نخستین محموله‌های نفتی از سوی نفتکش‌هایی منتقل می‌شود که هم‌اکنون در خلیج فارس پهلو گرفته‌اند و برآورد می‌شود حدود ۱۷۰ میلیون بشکه نفت خام حمل می‌کنند.در سوی دیگر تنگه نیز صدها نفتکش خالی که مدت‌ها در انتظار مانده‌اند، به‌تدریج وارد خلیج فارس می‌شوند و به پایانه‌هایی مانند بندر رأس‌التنوره عربستان سعودی و دیگر پایانه‌های صادراتی متصل خواهند شد. این روند در ابتدا به کاهش فشار بر تأسیساتی کمک می‌کند که ظرفیت ذخیره‌سازی آن‌ها به‌دلیل اختلال در کشتیرانی به حداکثر رسیده است. بر اساس برآوردهای آژانس بین‌المللی انرژی (IEA)، ذخایر نفت در منطقه خلیج فارس از ۲۶۰ میلیون بشکه فراتر رفته و فشار ناشی از ذخیره‌سازی، به‌شدت ظرفیت تولید منطقه را مختل کرده است.محموله‌های بعدی نفت به زمان بیشتری نیاز دارند. برای نمونه، یک سفر رفت‌ و برگشت از خاورمیانه به سواحل غربی هند حدود ۲۰ روز و به مقاصدی مانند ژاپن و کره جنوبی حتی بیشتر طول می‌کشد. همچنین به‌ خاطر اختلالات کشتیرانی در تنگه هرمز، بسیاری از نفتکش‌ها در حال حاضر درگیر قراردادهای حمل از قاره آمریکا هستند و برخی سفرها تا ۴۰ روز نیز زمان می‌برد. این عوامل در مجموع به کمبود نفتکش‌ها دامن می‌زند.در زمینه بازیابی ظرفیت تولید در میادین نفتی منطقه نیز همکاری گسترده‌ای مورد نیاز است؛ از جمله بازگشت هزاران نیروی متخصصی که به‌دلیل درگیری‌ها تخلیه شده‌اند و همچنین تعمیر تأسیسات آسیب‌دیده.آژانس بین‌المللی انرژی برآورد می‌کند که در شرایط امن و مطلوب، حدود نیمی از میادین نفت و گاز خلیج فارس می‌توانند ظرف دو هفته تولید خود را به سطح پیش از جنگ بازگردانند، حدود ۳۰ درصد ظرف شش هفته و ۲۰ درصد باقی‌مانده با چالش‌های جدی مواجه هستند و ممکن است به ماه‌ها زمان نیاز داشته باشند یا حتی هرگز به سطح قبلی بازنگردند. جبران کاهش تولید از طریق حفر چاه‌های جدید نیز امکان‌پذیر است، اما این روند نیز زمان‌بر خواهد بود.تحلیلگران مجموعا معتقدند با ادامه محاصره دریایی ایران از سوی آمریکا و اختلال در زنجیره تأمین، روند بازیابی عرضه جهانی نفت خام که از پیش نیز آسیب دیده، «کند و دشوار» خواهد بود