به گزارش پایگاه خبری تجارت گردان، حمیدرضا تحصیلی مدیر عامل شرکت ساماندهی صنایع و مشاغل شهرداری تهران در گفت‌وگو با باشگاه خبرنگاران جوان، با اشاره به ازدیاد سگ در برخی از نقاط تهران گفت: طبق دستورالعمل وزارت کشور وظیفه جمع آوری سگ‌های ولگرد بر عهده شرکت ساماندهی مشاغل است که ما پس از جمع آوری و پالایش اقدام به عقیم سازی و رهاسازی آن‌ها می‌کنیم، اما در حال حاضر اختلاف نظری بین ما و مدعیان حمایت از حقوق حیوانات وجود دارد. مدیر عامل شرکت ساماندهی صنایع و مشاغل شهرداری تهران با بیان اینکه همه جای دنیا با برنامه ریزی موضوع سگ‌های ولگرد را حل کرده اند و کشور ما هم استثنا نیست، گفت: راهکار ما این است که اینگونه افراد که مدعی حمایت از حقوق حیوانات هستند مراکزی را ایجاد کنند و با همکاری دستگاه‌های دولتی حیوان را بعد از عقیم سازی تحویل بگیرند و در محل خصوصی نگهداری کنند. تحصیلی افزود: اختلاف اینجا است که این افراد می‌گویند، چون ما این حیوان را دوست داریم کسی حق ندارد آن را از ما جدا کند. او ادامه داد: چون ما در اطراف تهران جایی برای رها سازی سگ‌های ولگرد نداریم در حال حاضر برای زنده گیری آن‌ها دست نگه داشته ایم و چون نمی‌توانیم بعد از عقیم سازی آن‌ها را رها کنیم در حال حاضر این کار را متوقف کرده ایم.

مدیر عامل شرکت ساماندهی صنایع و مشاغل شهرداری تهران با اشاره به اینکه هفته گذشته یک سگ ولگرد در باقرشهر به یک دختربچه ۷ ساله حمله کرد و از ناحیه پشت کمر او را زخمی کرد، گفت: این اتفاق خارج از تهران رخ داد و اگر ما در داخل تهران به این مسائل رسیدگی نکنیم و دوست داران حیوانات هم از کار ما جلوگیری کنند ممکن است این اتفاق در تهران هم رخ دهد. تحصیلی خاطر نشان کرد: در حال حاضر نرم افزاری تهیه کردیم که هرسگ ولگردی را پس از جمع آوری شماره گذاری می‌کنیم و با قرار دادن عکس او در این نرم افزار او را شناسنامه دار می‌کنیم که پس از رها سازی آمار آن‌ها را داشته باشیم. او افزود: حامیان سگ‌ها ماهیانه ۲۰۰ تا ۳۰۰ سگ را از ما تحویل می‌گیرند و برای نگهداری به باغات و املاک خصوصی خود منتقل می‌کنند. مدیر عامل شرکت ساماندهی صنایع و مشاغل شهرداری تهران افزود: طبق دستورالعملی که وزارت کشور در سال ۸۸ به ما ابلاغ کرده سگ‌ها را به ۲ دسته مفید و غیر مفید تقسیم و تعیین کرده که سگ‌های غیر مفید را با مرگ ترحم آمیز سلب حیات کنیم، ولی ما در حال حاضر مرگ با ترحم هم نداریم و هدف نما این است که از طریق NGO‌ها به آن‌ها اجازه زندگی دهیم.