ایده اصلی این اندیشه به مفهومی بازمی‌گردد که ۲۱ سال پیش برای نخستین بار از سوی شی جین‌پینگ، دبیر وقت کمیته حزبی استان جه‌جیانگ در شرق این کشور، در جریان بازدید از یک دهکده کوچک کوهستانی مطرح شد: «آب‌های زلال و کوه‌های سرسبز کوههای طلایی و نقره ای هستند.»
این مفهوم طی دو دهه گذشته به یک راهبرد توسعه ملی تبدیل شده و به تلاش‌های چین برای هماهنگ کردن حفاظت از محیط زیست با توسعه اقتصادی کمک کرده است.

مسیر سبز
آقای شی در اوت ۲۰۰۵، از دهکده یوچون بازدید کرد. پس از آنکه متوجه شد این دهکده برای حرکت در مسیری سبزتر، معادن آلاینده را تعطیل کرده است، تصمیم ساکنان را «حرکتی عاقلانه» خواند و این مفهوم مشهور را مطرح کرد که «آب‌های زلال و کوه‌های سرسبز کوههای طلایی و نقره ای هستند.»
در سال‌های بعد، ساکنان یوچون گردشگری روستایی و پروژه‌های جذب کربن را توسعه دادند که به افزایش درآمد و ایجاد زندگی بهتر برای آنها کمک کرده است.
یوچون تصویری از رویکرد چین به توسعه سبز ارائه می‌دهد: رشد اقتصادی نباید به بهای آسیب به محیط زیست حاصل شود و حفاظت از محیط زیست خود می‌تواند به منبعی برای توسعه تبدیل شود.
شی جین‌پینگ در کنفرانسی در سال ۲۰۲۳ گفت چین باید توسعه سبز و کم‌کربن را به عنوان راهکار اساسی برای حل مسائل زیست‌محیطی و اکولوژیکی دنبال کند و روند شکل‌گیری شیوه‌های تولید و سبک زندگی سبز را سرعت بخشد.
از هجدهمین کنگره ملی حزب کمونیست چین در سال ۲۰۱۲، این کشور ضمن تغییر مدل توسعه خود، کارزار گسترده‌ای را علیه آلودگی آغاز کرده، محیط زیست خود را به شکل قابل توجهی بهبود داده و محرک‌های جدید رشد با کیفیت بالاتر و پایدارتر ایجاد کرده است.
امروزه چین در گسترش پوشش سبز در جهان پیشتاز است و بزرگ‌ترین و سریع‌ترین سیستم انرژی‌های تجدیدپذیر در حال توسعه جهان را ایجاد کرده است. در نیمه نخست سال ۲۰۲۶، محرک‌های نوظهور رشد مانند تولید پیشرفته، اقتصاد دیجیتال و خدمات مدرن که در مقایسه با صنایع سنتی از نظر مصرف انرژی کارآمدتر و سازگارتر با محیط زیست هستند، بیش از ۴۰ درصد از رشد اقتصادی را به خود اختصاص داده‌اند.

اقدامات ملموس
قانون اکولوژیکی و زیست‌محیطی که از روز شنبه اجرایی شد، حاصل سال‌ها پیشرفت در زمینه قانونگذاری و تنظیم مقررات است و چارچوب قانونی حفاظت از محیط زیست را بیش از پیش تقویت می‌کند.
شی جین‌پینگ گفته است چین باید سختگیرانه‌ترین نهادها و قوانین ممکن را برای تضمین پیشرفت زیست‌محیطی در اختیار داشته باشد.
چین طی دهه گذشته و پس از آن، قوانین زیست‌محیطی خود را تشدید، اجرای آنها را تقویت و گام‌های بزرگی در زمینه اجرای مقررات زیست‌محیطی برداشته است.
این کشور مفهوم تمدن زیست‌محیطی را در قانون اساسی خود گنجانده، آنچه را «سختگیرانه‌ترین» قانون حفاظت از محیط زیست کشور توصیف شده، اجرا کرده و به مسائل مهم زیست‌محیطی، از آلودگی هوا و آب گرفته تا آلودگی صوتی، پرداخته است. همچنین حفاظت از مناطق کلیدی و اکوسیستم‌های حساس، از جمله رودخانه یانگ‌تسه، رود زرد، فلات چینگ‌های-تبت و مناطق خاک سیاه چین، تقویت شده است.

مشارکت جهانی
قانون اکولوژیکی و زیست‌محیطی نه تنها برای تلاش‌های چین در زمینه حفاظت از محیط زیست طبیعی این کشور، بلکه برای پیشرفت اکولوژیکی در سطح جهان نیز اهمیت دارد.
به گفته وزارت اکولوژی و محیط زیست چین، این قانون شامل مفادی درباره همکاری‌های بین‌المللی و اجرای تعهدات چین در چارچوب معاهدات بین‌المللی زیست‌محیطی است. یکی از مقام‌های این وزارتخانه گفت: «این قانون چشم‌انداز جامعه‌ای با آینده‌ای مشترک برای بشریت را منعکس می‌کند و خرد و راهکارهای چینی را در حکمرانی اکولوژیکی و زیست‌محیطی جهانی به کار می‌گیرد.»