این پژوهشگر که نزدیک به ۶۰ سال در حوزه مطالعات چین فعالیت داشته، با اشاره به پیش‌نویس پانزدهمین برنامه پنج‌ساله توسعه اقتصادی و اجتماعی چین برای سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۰ گفت پکن به‌طور ویژه بر پویایی فرهنگی، نوآوری و شکوفایی فرهنگ سوسیالیستی تاکید دارد؛ رویکردی که به گفته او کاملاً با ویژگی‌های دیرینه فرهنگ چینی، از جمله سنت‌گرایی، همه‌شمولی و نوآوری مستمر، هماهنگ است.
اشمیت-گلینتزر معتقد است برای درک چین امروز، باید ریشه‌های تاریخی و فرهنگی این کشور را شناخت. او تاکید کرد مفهوم «وحدت در عین تنوع» یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های تمدن چین است و همین نگاه، به این کشور امکان داده تا در طول هزاران سال تداوم خود را حفظ کند.
او همچنین گفت چین هرگز مدعی در اختیار داشتن «حقیقت مطلق» نبوده و همواره رویکردی عمل‌گرایانه و انعطاف‌پذیر داشته است؛ رویکردی که مسیر توسعه را بر پایه تجربه‌های واقعی و سازگاری با شرایط بومی شکل می‌دهد، نه تقلید صرف از مدل‌های خارجی.
این چین‌شناس آلمانی با اشاره به روند مدرنیزاسیون چین افزود که پکن ضمن استفاده از تجربیات غربی، هویت فرهنگی و ساختار اجتماعی خود را حفظ کرده و توانسته مسیر توسعه‌ای متناسب با شرایط بومی خود ایجاد کند. به گفته او، چین «نه منزوی شده و نه دست به تقلید کورکورانه زده است».
اشمیت-گلینتزر همچنین فلسفه چینی «هماهنگی میان انسان و طبیعت» را الگویی مهم برای مقابله با چالش‌های جهانی مانند تغییرات اقلیمی و توسعه پایدار دانست و تاکید کرد که چین در حوزه‌هایی مانند مدیریت اقلیمی و حفاظت از منابع آب، نقش مهمی ایفا می‌کند.
او در بخش دیگری از سخنانش، چین را شریک طبیعی اروپا توصیف کرد و گفت اروپا باید به‌جای تماشاگر بودن، همکاری فعال‌تری با «ابتکار کمربند و جاده» داشته باشد. به باور او، اروپا و چین به دلیل پیوندهای تاریخی و جغرافیایی، ظرفیت گسترده‌ای برای همکاری‌های بلندمدت دارند.
این پژوهشگر در پایان تاکید کرد جهان امروز با چالش‌های مشترکی مانند پیری جمعیت، بحران‌های زیست‌محیطی و تغییرات اقلیمی روبه‌رو است و کشورها باید از طریق گفت‌وگو، همکاری و افزایش درک متقابل، از بروز تنش‌ها و درگیری‌ها جلوگیری کنند.