به گزارش تجارت گردان ، فرشاد مقیمی در همایش بین‌المللی توسعه منابع انسانی که با شعار «بازآفرینی حکمرانی سرمایه انسانی» برگزار شد، اظهار کرد: در طول سال‌های اخیر، چه در شرایط جنگی و چه در شرایط غیرجنگی، خسارت‌های زیادی به نیروی انسانی کشور وارد شده است. بخشی از سرمایه‌گذاران و نیروهای متخصص یا مهاجرت کرده‌اند یا رانده شده‌اند و بسیاری از کسانی که پیش‌تر در بنگاه‌های صنعتی فعال بودند، اکنون به دلایل معیشتی از عرصه تولید خارج شده و به مشاغل دیگری روی آورده‌اند.

وی با اشاره به شکاف نسلی در صنعت افزود: نسل قدیمی صنعتگران به تدریج بازنشسته شده یا از دنیا رفته‌اند، در حالی‌که نسل جدید هنوز نتوانسته به‌درستی جایگزین آنان شود و این موضوع در کنار فشارهای اقتصادی، تورم پنهان دستمزدها و مسکن، زندگی را برای کارکنان دشوار کرده است.

مدیرعامل سازمان مدیریت صنعتی ایران با بیان اینکه چالش منابع انسانی را می‌توان در سه لایه بررسی کرد، گفت:

لایه اول، انسان‌هاست. به‌واسطه شرایط جنگی، روحیه بسیاری از کارکنان آسیب دیده و برخی نیز دچار آسیب‌های فیزیکی و از دست دادن اطمینان نسبت به آینده شغلی خود شده‌اند. وظیفه ماست که این آسیب را با اعتماد، شفافیت و عدالت ترمیم کنیم.

لایه دوم، دانش است. کارکنان باتجربه، دارایی استراتژیک بنگاه‌ها محسوب می‌شوند، اما متأسفانه به دلیل ضعف فرهنگی، جامعه ما به مستندسازی این تجربه‌های ارزشمند اهتمام نداشته و در معرض از دست رفتن قرار دارند. باید در شرایط فعلی به دنبال مستندسازی این تجربیات باشیم.

لایه سوم، سازمان است. آموزش هنوز در بسیاری از بنگاه‌ها به‌عنوان یک کالای لوکس یا فعالیتی غیرضروری تلقی می‌شود، در حالی‌که می‌تواند یکی از عوامل محسوس در پیشبرد اهداف توسعه باشد. متأسفانه شرایط جنگی باعث شد نخستین فعالیت‌هایی که متوقف شدند، فعالیت‌های آموزشی باشند و این توقف در آینده به شکل خالی از مهارت ظاهر خواهد شد.

مقیمی همچنین با اشاره به تأثیر روانی بی‌ثباتی و ابهام ناشی از تحریم‌ها و شرایط جنگی بر انگیزه کارکنان گفت: وقتی کارمندی از آینده شغلی خود اطمینان ندارد، این وضعیت از نظر روانی بر انگیزه او تأثیر می‌گذارد. در شرایط کنونی، دانستن اینکه چرا اینجا هستیم و به کجا می‌خواهیم برویم، باید به‌عنوان یک استراتژی اساسی مورد توجه همه سیاست‌گذاران و بنگاه‌داران قرار گیرد.

وی در ادامه به دو نکته سیاستی مهم اشاره کرد: نخست، حفظ و نگهداشت نیروی انسانی، به‌ویژه نیروهای کلیدی سازمان‌ها، باید بیش از همیشه مورد توجه قرار گیرد؛ چرا که این نیروها می‌توانند سازمان را در شرایط بحرانی حفظ کنند. دوم، رابطه رهبر و کارمند نیازمند بازنگری است؛ قوانین نانوشته‌ای که پیش از این در سازمان‌ها وجود داشت، در شرایط جنگی از بین رفته و باید بار دیگر، نه بر مبنای بخشنامه و مقررات، بلکه بر مبنای اصول اخلاقی، انسانی و ارتباطات انسانی بازنویسی شود.

مدیرعامل سازمان مدیریت صنعتی ایران با تأکید بر اینکه بسیاری از کارکنان به‌واسطه شرایط بحرانی دچار آسیب‌های روحی و بحران‌های خانوادگی شده‌اند، خواستار توجه جدی‌تر به سلامت روان کارکنان در کنار حل مسائل بنگاه‌ها شد.

وی با اشاره به تاریخ توسعه ایران گفت: کمتر کسی تصور می‌کرد کشور با این حجم از فشار و دشمنی بتواند مقاومت کند، اما این سرزمین در ادوار مختلف تاریخی از خاکستر برخاسته و بار دیگر نیز برخواهد خاست. باید بدانیم سرمایه اصلی کشور در میزان دارایی و تجهیزات نیست، بلکه در سرمایه انسانی است.

مقیمی در پایان از راه‌اندازی پویش «بازسازی و بازآفرینی صنایع پس از جنگ» توسط سازمان مدیریت صنعتی خبر داد و از همه نهادها و افراد دعوت کرد در این اقدام ملی مشارکت کنند.

انتهای پیام