وی گفت: «هرگز فکر نمی‌کردم که مواد غذایی را از طریق چنین خودرویی تحویل بگیرم.» هزینه این سرویس در محدوده ۳۰ کیلومتری تنها ۹٫۹ یوان (حدود ۱٫۴۴ دلار) است که برای جو قیمت مناسبی به نظر می‌رسد.در شهر چینگ‌دائو، خودروهای تحویل بدون سرنشین به بخشی از مناظر روزمره خیابان‌ها تبدیل شده‌اند. این خودروها که فاقد راننده و فرمان هستند، شبیه به جعبه‌های فلزی کوچک و جمع‌وجور می‌باشند و از هوش مصنوعی برای برنامه‌ریزی مسیر، شناسایی موانع و تشخیص شرایط جاده استفاده می‌کنند.این خودروها تاکنون وظایف بزرگی مانند انتقال بسته‌ها از مراکز توزیع به گره‌های محلی، تحویل کالاهای فاسدشدنی و داروها را به‌خوبی انجام داده‌اند. همچنین در پارک‌های صنعتی در حال استفاده هستند. در حال حاضر، حدود ۱۱۵۰ خودروی تحویل بدون سرنشین در چینگدائو فعالیت دارند، که این شهر را به یکی از بزرگ‌ترین مراکز استفاده از این فناوری تبدیل کرده است.شرکت نئولیکس، که پیشرو در این حوزه است، از ژوئن گذشته شروع به آزمایش این سرویس‌ها در چینگدائو کرده است. خودروهای این شرکت قابلیت حمل یک تن بار و حداکثر سرعت ۴۵ کیلومتر در ساعت را دارند و باتری آن‌ها می‌تواند مسافتی معادل ۲۰۰ کیلومتر را طی کند.میائو چیانکون، مدیر ارشد فناوری نئولیکس، گفت که این شرکت از سال ۲۰۲۱ مشغول توسعه الگوریتم‌هایی است که به خودروهای خودران اجازه می‌دهند تا شرایط پیچیده ترافیکی را شبیه به یک راننده باتجربه تفسیر کنند، که این امر موجب کاهش هزینه‌های به‌روزرسانی نقشه‌ها می‌شود.تا سپتامبر گذشته، نئولیکس بیش از ۱۰ هزار وسیله نقلیه به کار گرفته است و به بیش از ۱۵ کشور در سراسر جهان، از جمله ژاپن، کره جنوبی، آلمان و امارات متحده عربی، گسترش یافته است.این خودروهای تحویل خودران در سایر شهرهای چین نیز وارد مرحله عملیاتی شده‌اند. در شنژن، ۴۳۲ وسیله نقلیه تحویل بدون سرنشین در سپتامبر گذشته بیش از ۱ میلیون تحویل را انجام داده‌اند. در پکن، پلتفرم تحویل Meituan از یک مدل ترکیبی استفاده می‌کند که در آن خودروهای خودران بسته‌ها را به پیک‌ها منتقل می‌کنند تا تحویل نهایی را انجام دهند.در مناطق روستایی سین‌کیانگ اویغور، این خودروها حتی بسته‌ها را به روستاهای دورافتاده که ۶۰ کیلومتر از شهر فاصله دارند، می‌برند. این در حالی است که هر سفر معمولاً تنها ۲ یا ۳ بسته را حمل می‌کند، که برای تحویل‌های سنتی به لحاظ سودآوری چندان به صرفه نیست.یائو لی، مدیر یوندا اکسپرس، گفت که استفاده از این خودروهای خودران می‌تواند هزینه‌های عملیاتی را در مقایسه با روش‌های سنتی به‌طور قابل توجهی کاهش دهد.از ژوئن ۲۰۲۵، بیش از ۱۰۰ شهر در چین برنامه‌های آزمایشی را آغاز کرده‌اند که در آن خودروهای تحویل بدون سرنشین به جاده‌های عمومی وارد می‌شوند. وزارت بازرگانی چین همچنین دستورالعمل‌هایی صادر کرده است که به مناطق مناسب برای تسریع در توسعه استانداردهای عملیاتی و نظارتی این خودروها اشاره دارد. لی تیگانگ، استاد اقتصاد دانشگاه شاندونگ، معتقد است که کاهش هزینه‌ها، سهولت ارسال و کارایی بالای این خودروها می‌تواند چالش‌های اساسی در لجستیک آخرین مایل را حل کند.وی افزود که پذیرش سریع و گسترده این فناوری در چین به دلیل فناوری پیشرفته، تقاضای بالا و حمایت‌های دولت است. توسعه این فناوری در پانزدهمین برنامه پنج‌ساله چین (۲۰۳۰-۲۰۲۶) برجسته شده است که به این صنعت به‌عنوان یک صنعت نوظهور و استراتژیک توجه ویژه‌ای دارد.